www.dearmom.gr

moirazomai-giati-noiazomai

Γονιός για πρώτη φορά: ένας νέος ρόλος χωρίς πρόβα!

Share on Facebook Share on Twitter Share on Google Pin it! Share on Linkedin
Γονιός για πρώτη φορά: ένας νέος ρόλος χωρίς πρόβα!

Στη ζωή αναλαμβάνουμε κάθε τόσο καινούργιους ρόλους. Κάποια στιγμή για πρώτη φορά μπαίνουμε στο ρόλο του εργαζόμενου, κάποια άλλη για πρώτη φορά μπαίνουμε στο ρόλο του συντρόφου – συζύγου, και κάποια στιγμή, συνήθως μετά από επιλογή, μπαίνουμε στο ρόλο του γονιού.

Όσοι από σας έχετε αποκτήσει μωρό θα θυμόσαστε με τι προσμονή περάσατε τους μήνες της εγκυμοσύνης. Θα θυμόσαστε τα όνειρα και τις ετοιμασίες που κάνατε, τις μικρές αγωνίες πριν από κάθε  εξέταση, τις μεγάλες χαρές σε κάθε κλωτσιά, αλλά και το δέος που νοιώθατε μπροστά στην ευθύνη. Ναι, η ζωή δεν θα ήταν πια ίδια ποτέ ξανά!

Το δωμάτιο λοιπόν ετοιμάστηκε, τα πρώτα ρουχαλάκια μπήκαν στην ντουλάπα του, οι συνεννοήσεις με το γιατρό και το μαιευτήριο έγιναν, οι άδειες από τη δουλειά κανονίστηκαν, οι γονείς (γιαγιάδες και παππούδες) είναι έτοιμοι για όλα, και ο χρόνος πλέον μετράει ανάποδα. Οι τελευταίες ημέρες πριν από τον τοκετό περνούν βασανιστικά αργά, η προσμονή είναι μεγάλη και να που έρχεται η μεγάλη στιγμή και τίποτε πλέον δεν γίνεται έτσι όπως το είχατε φανταστεί!

Όχι πως κάποιος σας είχε πει ψέματα, ούτε σας παραπλάνησε. Απλά το να μπαίνεις στο ρόλο του γονιού για πρώτη φορά είναι κάτι που όσο και να έχεις προετοιμαστεί γι’ αυτό, απλά σε βρίσκει πάντοτε απροετοίμαστο!

Όταν είσαι ένας απλός άνθρωπος, δηλαδή όταν είσαι μόνος σου χωρίς την ευθύνη ενός παιδιού, η ζωή είναι σχετικά προβλέψιμη. Μπαίνεις για παράδειγμα στο γιατρό για μια εξέταση και βγαίνεις ο ίδιος, άντε το πολύ με κανένα τσιροτάκι στο χέρι! Όταν όμως μπαίνεις στο μαιευτήριο δεν βγαίνεις πια ο ίδιος. Το σώμα σου και η ψυχή σου δεν τελειώνουν εκεί που ήξερες. Τα όριά σου δεν είναι πια το δέρμα σου. Κάτι έξω από σένα, το μωρό σου, συνεχίζει να είσαι εσύ. Δεν είσαι πια ένας άνθρωπος με μια καρδιά, δυο χέρια και δυο πόδια, ένα κεφάλι κι ένα στομάχι. Είσαι κάτι παράξενο, απροσδιόριστο. Είσαι εσύ αλλά είσαι και έξω από σένα, μέσα στην καρδιά, μέσα στο σώμα αυτού του άσπιλου μωρού που ακόμη δεν ξέρεις, δεν καταλαβαίνεις τι νιώθει, τι χρειάζεται, τι θ’ απογίνει.

Σε πιάνει δέος, θέλεις να το κοιτάς αλλά και να το κρατάς, θέλεις να το μυρίζεις, να το θαυμάζεις, να το χαϊδεύεις, αλλά φοβάσαι κιόλας να το κρατήσεις μήπως το σφίξεις πιο πολύ, μήπως το πονέσεις, μήπως το βλάψεις με κάποιο τρόπο που δεν καταλαβαίνεις. Χρειάζεσαι χρόνο για να το συνηθίσεις, για να γνωριστείτε και είναι τόσο παράξενο γιατί ενώ πιστεύεις ότι γνωρίζεστε καλά και νοιώθεις γι’ αυτό μια μεγάλη οικειότητα, ταυτόχρονα δεν το γνωρίζεις καθόλου και για κάποια δευτερόλεπτα μπορεί και ν’ αναρωτιέσαι αν είναι δικό σου. Μπορεί ακόμα να σου περάσει από το μυαλό πως δεν το θέλεις, πως θα’ ταν καλύτερα να το ξεφορτωνόσουν τώρα! Και αμέσως συνέρχεσαι και μαλώνεις τον εαυτό σου γι’ αυτή την αχαριστία. Πάλι το κρατάς ζεστά στην αγκαλιά και ο χορός της γνωριμίας συνεχίζεται.

Χρειάζεσαι χρόνο, χρειάζεσαι χώρο ελεύθερο να πειραματιστείς με το μωρό σου. Όσες πρόβες και αν είχες κάνει στο μυαλό σου τίποτε δεν μοιάζει να σε βοηθάει αυτή τη στιγμή. Νοιώθεις την αγωνία που έχουμε κάθε φορά που καλούμαστε να τα βγάλουμε πέρα με κάτι καινούργιο, μόνο που αυτή τη φορά ξέρεις πως τα λάθη δεν συγχωρούνται! Μέσα σ’ αυτό τον ανέκφραστο πανικό, γιατί σε ποιον να το πεις, θα αρχίσουν όλοι να σε κοροϊδεύουν, αρχίζει και ο περίγυρος να εκφράζει τη γνώμη του για το πόσο καλά κάνεις τη δουλειά.

Μην το πιάνεις έτσι, μην το παίρνεις συνέχεια αγκαλιά, μην το ξαπλώνεις ανάσκελα, μην το σκεπάζεις με τόσα πολλά, σκέπασέ το δεν το βλέπεις θα κρυώσει, πεινάει ταΐσε το, άστο να κλάψει, μην το αφήνεις να κλαίει …

Κοντεύεις να τρελαθείς! Ποτέ δεν το είχες φανταστεί έτσι. Ακριβώς τη στιγμή που εσύ χρειάζεσαι φροντίδα, ενθάρρυνση και στήριξη μέσα σ’ αυτό το νέο ρόλο που μόλις ανέλαβες και για τον οποίο δεν είχες τελικά ιδέα, ακριβώς εκείνη τη στιγμή πρέπει να βάλεις και όρια, να σταματήσεις όλες αυτές τις φωνές που εν τέλει σε μπερδεύουν και σε αποπροσανατολίζουν. Το μεγάλο πρόβλημα είναι πως πρέπει να πεις στοπ στις φωνές αγαπημένων σου προσώπων που σίγουρα θέλουν να σε βοηθήσουν αλλά δυστυχώς σε μπερδεύουν και σε αποδυναμώνουν.

Από τις πιο δύσκολες στιγμές αυτού του νέου ρόλου είναι να μπορέσεις να βάλεις όρια στους τρίτους που με την καλή τους πρόθεση τελικά επεμβαίνουν με ένα δυσλειτουργικό τρόπο.

Μακάρι όμως οι δυσκολίες να τελείωναν εδώ. Έχει μόλις αρχίσει ένα νέο ταξίδι στο οποίο εσύ θα ανακαλύπτεις συνεχώς καινούργιους τόπους, θα ταξιδεύεις σε ταχύτητες που δεν έχεις συνηθίσει, θα συναντάς πρωτόγνωρα καιρικά φαινόμενα, θα βγάζεις φωτογραφίες και δεν θα προλαβαίνεις να τις βάλεις σε άλμπουμ, θα θέλεις να μοιραστείς με τις φίλες και τους φίλους σου τις εντυπώσεις και τα συναισθήματά σου αλλά δεν θα προλαβαίνεις πάντα να βρεθείς στο σημείο συνάντησης την ώρα που είχατε προγραμματίσει!

Σ’ αυτό το ρόλο του νέου γονιού, ποτέ δεν θα νοιώσεις πως έχεις προετοιμαστεί καλά και πως ξέρεις την επόμενη ατάκα. Θα χρειαστεί πολλές φορές ν’ αυτοσχεδιάσεις με θάρρος και ευελιξία. Θα χρειαστεί πολλές φορές να σκηνοθετήσεις τη σκηνή διαφορετικά. Μπορεί κάποιες φορές να έρθεις σε ρίξει με το κοινό σου και αντί για χειροκρότημα να εισπράξεις βαριές κριτικές.

Σ’ αυτό το ρόλο θα χρειαστείς κουράγιο, ευελιξία, αντοχή και κυρίως πίστη. Θα χρειαστείς βαθιές και ουσιαστικές συζητήσεις με τον εαυτό σου και με το ταίρι σου για να προχωρήσετε μαζί σ’ αυτή την πολλά υποσχόμενη αλλά και εξαιρετικά επίπονη καριέρα του γονιού.

Αφουγκράσου τα συναισθήματά σου, αποφάσισε εσύ ποιοι είναι οι σύμβουλοί σου και οι υποστηρικτές σου σ’ αυτό το νέο σου ρόλο. Μοιράσου με το ταίρι σου τις σκέψεις σου, τις αγωνίες σου, και προχωρήστε μαζί στο να γνωρίσετε αυτό το νέο άνθρωπο που φέρατε στον κόσμο για να μπορέσετε να του προσφέρετε αυτό που πραγματικά έχει ανάγκη για να εξελιχθεί σε μια υγιή προσωπικότητα.

Σχετικά άρθρα