Ξαφνικά ανακαλύπτεις ότι η κόρη σου έχει μία καινούρια φίλη, που όμως δε μπορείς να τη δεις, αφού είναι αποτέλεσμα της ανεπτυγμένης φαντασίας της. Στην αρχή πανικοβάλλεσαι και δεν ξέρεις πώς να απαντήσεις όταν σου λέει «Μανούλα, δε θα πεις γεια στην Ελενίτσα;», αλλά όσο περνάει ο καιρός και τη «φέρνει» παντού μαζί της είσαι πλέον περισσότερο εξοικειωμένη.
Το φαινόμενο του φανταστικού φίλου είναι πολύ σύνηθες στα παιδιά νηπιακής και προσχολικής ηλικίας και δεν υπάρχει λόγος να σε ανησυχεί. Αντίθετα με τις παλαιότερες θεωρίες που έλεγαν ότι συμβαίνει σε παιδιά αντικοινωνικά και κλειστά, οι νέες μελέτες δείχνουν ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Σε αντιδιαστολή με αυτό, τα περισσότερα παιδιά που επινοούν φανταστικούς φίλους είναι πολύ κοινωνικά, με αυξημένες επικοινωνιακές ικανότητες και με ανάγκη να βρίσκονται συνεχώς με κάποιον άλλον, γεγονός που έχεις ως αποτέλεσμα να τον δημιουργούν.
Επίσης, έχουν πολύ έντονη φαντασία και είναι αξιοσημείωτο το τι μπορεί να δημιουργήσουν με το μυαλό τους, καθώς και σε ποιες καταστάσεις μπορεί να αξιοποιήσουν αυτά τα δημιουργήματα, όπως για παράδειγμα όταν θέλουν να «κουκουλώσουν» κάποια αταξία τους.
Πέρα από αυτές τις περιπτώσεις όμως, υπάρχουν και τα παιδιά που αναγκάστηκαν να δημιουργήσουν ένα φίλο, λόγω κάποια αγχώδους κατάστασης που τους οδήγησε στην αναζήτηση παρέας ή στήριξης, ειδικά όσα δεν έχουν αδελφάκι.
Η αντιμετώπιση είναι απλούστερη από ό τι νομίζεις. Δε χρειάζεται να επιμένεις ότι η Ελενίτσα δεν υπάρχει και να τη μαλώνεις επειδή την αναφέρει συνέχεια. Αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να της δώσεις ώθηση να κάνει παρέα με πραγματικούς ανθρώπους, αγνοώντας τη φανταστική της φίλη. Η πραγματική φιλία θα είναι η λύση που θα δώσει τέλος στα δημιουργήματα της φαντασίας της και θα δώσει χώρο στις αληθινές σχέσεις.
Επίσης, είναι σημαντικό να διερευνήσεις το κατά πόσον την απασχολεί κάτι στο σπίτι και της δημιουργεί άγχος, ώστε να αποκλείσεις και ψυχολογικά αίτια πίσω από αυτή τη φανταστική φιλία και να τα λύσεις.
Αν δεις ότι επιμένει και αντί να βελτιώνεται η κατάσταση χειροτερεύει, τότε σκέψου να απευθυνθείς σε κάποιον ειδικό, ο οποίος θα ψάξει τις βαθύτερες αιτίες για τις οποίες συμβαίνει το φαινόμενο αυτό τόσο έντονα.
Φωτογραφία: Shutterstock
