Φέρνει στο σπίτι την αναμνηστική φωτογραφία της τάξης του και ανακαλύπτεις ότι είναι το πιο κοντό από όλους τους συμμαθητές του. Αυτό αμέσως σε ανησυχεί και σε προβληματίζει, όχι μόνο γιατί ζούμε σε μια κοινωνία όπου τα αισθητικά πρότυπα επιβάλλουν ψηλούς ανθρώπους, αλλά και γιατί μπορεί να υποδηλώνει πρόβλημα στην ανάπτυξή του.

Αρχικά, θα πρέπει να λάβεις υπόψη σου το ύψος της οικογένειας. Αν και εσύ και ο σύντροφός σου είστε σχετικά κοντοί και το ίδιο ισχύει και για τους γονείς σας, τότε από γενετικής άποψης το παιδί δεν έχει τα εφόδια να γίνει πολύ ψηλό, παρότι υπάρχουν περιπτώσεις που κάτι τέτοιο έχει συμβεί. Ακόμη, πρέπει να αξιολογηθεί αν κάποιος από τους γονείς άργησε σημαντικά να ψηλώσει. Πέρα από το γενετικό υλικό, το περιβάλλον παίζει καθοριστικότατο ρόλο, αφού η διατροφή, ο τρόπος ζωής, η έκθεση σε χημικές ουσίες ή κάπνισμα, μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά την ανάπτυξη του παιδιού.

Με δεδομένα όλα τα παραπάνω, το παιδί αναπτύσσεται χρόνο με το χρόνο και με διαφορετικούς ρυθμούς ανάλογα με το φύλο του. Το γεγονός ότι είναι το πιο κοντό στην τάξη του δε συνεπάγεται ότι θα μείνει κοντό, αφού μπορεί μια χρονιά ο ρυθμός ανάπτυξής του να είναι πιο βραδύς και την επόμενη να πάρει περισσότερο ύψος. Πάντα κάποιο παιδί σε μία τάξη είναι το ψηλότερο και κάποιο το κοντύτερο.

Αυτό που έχει σημασία είναι να υπάρχει ετήσια ανάπτυξη και να μην διαπιστώνεται στασιμότητα. Αν υπάρχει στασιμότητα στο εξάμηνο ή πολύ μικρή ανάπτυξη στην ετήσια καταμέτρηση, τότε θα πρέπει να μιλήσεις με το γιατρό σου, ο οποίος με απλές μετρήσεις ύψους, βάρους, περιμέτρου κεφαλής και σύγκριση με τις παλιότερες μετρήσεις θα σου δώσει τις απαντήσεις που θέλεις.

Γενικά, αν αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα ανάπτυξης δεν υπάρχει περίπτωση να μην το αντιληφθεί ο παιδίατρος στις τακτικές επισκέψεις και να μη δράσει απευθείας.

Φωτογραφία: Shutterstock