Δεν μπορούμε να αρέσουμε σε όλους, ούτε εμείς με τη σειρά μας να τους συμπαθούμε όλους. Αυτή είναι μια πραγματικότητα που τελικά δεν αφορά μόνο τους ενήλικες, αλλά συμβαίνει και με τα μικρά παιδιά, καθώς έχουν και αυτά τη δική τους προσωπικότητα και το δικό τους χαρακτήρα. Φυσικά, δεν κρύβουν κακίες και σκοπιμότητες σε μικρές ηλικίες, άρα δε γίνεται να προκαλούν πραγματική αντιπάθεια, όμως είναι πιθανό ένας γονέας να βρίσκει ότι ο τρόπος που μεγαλώνει ένα παιδί και ο χαρακτήρας που διαμορφώνει δεν είναι ταιριαστός με το δικό του παιδί. Αυτό συμβαίνει συχνά και αν έχει συμβεί και σε σένα πρέπει να βρεις τρόπο να το αντιμετωπίσεις. 

Για να μιλήσουμε πιο απλά και πιο συγκεκριμένα, αν το παιδί σου κάνει παρέα με ένα παιδί που δεν πολυσυμπαθείς και δεν βρίσκεις ότι έχει κοινά με το δικό σου, δε μπορείς να επέμβεις δραστικά. Κάτι τέτοιο θα ήταν πολύ τραυματικό για ένα παιδί, όχι μόνο γιατί θα του απαγόρευες να βλέπει κάποιον που περνάει καλά, αλλά γιατί θα έμπαινες στην προσωπική του ζωή με τόσο επιθετικό τρόπο που θα του δημιουργούσες πληγές στην ανεξαρτησία και στην αυτοπεποίθησή του. Ξεκίνα πιο συντηρητικά και προσπάθησε να δεις για ποιο λόγο σου έχει δημιουργηθεί αυτό το συναίσθημα για το παιδί, γιατί μπορεί να είναι κάτι επιπόλαιο που ίσως περάσει. Αν μετά από παρατήρηση δεις ότι είναι όντως πολύ αγενές, ότι παρασύρει το παιδί σου με κάποιο τρόπο και ότι αλλάζει στο χαρακτήρα του αυτά που με κόπο έχεις χτίσει, τότε μπορείς να κάνεις μια κουβέντα με το παιδί σου. Να το ρωτήσεις τι κάνουν όταν κάνουν παρέα, πώς φέρεται ο φίλος του όταν είναι με τους γονείς του και άλλες ερωτήσεις στα πλαίσια κουβέντας, που θα σε βοηθήσουν να σχηματίσεις μια πιο ολοκληρωμένη άποψη. Αν διαπιστώσεις ότι έχεις δίκιο για την εντύπωση που έχεις δημιουργήσει, τότε και πάλι δεν πρέπει να επέμβεις πολύ επιθετικά(εκτός αν σου πει κάτι που χρειάζεται όντως άμεση επέμβαση, όπως π.χ. ότι κλέβει τα πορτοφόλια των γονιών του!). Κάνε μια συζήτηση μαζί του και πες του τι σου αρέσει και τι δε σου αρέσει σε αυτά που συμβαίνουν στην παρέα του με τον φίλο του, αφού τον ρωτήσεις αν έχει έρθει ποτέ ο ίδιος σε δύσκολη θέση ή αν υπάρχει κάτι που εκείνου δεν του φαίνεται καλό ή λογικό. Για να έχεις παρατηρήσει εσύ κάποια πράγματα, θα τα έχει παρατηρήσει σίγουρα και εκείνο, οπότε θα σου εξομολογηθεί κάτι, ακόμα και αν πρέπει να το καθοδηγήσεις λίγο. Με αυτόν τον τρόπο θα δεις πως θα σκεφτεί από μόνο του κάποια πράγματα. Θύμισε του παράλληλα τι είναι σημαντικό για εσάς και το σπίτι σας: «Έχω δει ότι ο Παναγιώτης μιλάει λίγο άσχημα στη μαμά του, ξέρεις ότι αυτό δεν είναι ωραίο. Εμείς μεταξύ μας μιλάμε ευγενικά και με αγάπη και έτσι θα συνεχίσουμε». Αν βλέπεις ότι τα πράγματα γίνονται χειρότερα, προσπάθησε να ενθαρρύνεις νέες παρέες και φιλίες, χωρίς όμως ποτέ να προσβάλλεις το άλλο παιδί, γιατί αυτά είναι μαθήματα και βιώματα που καταγράφονται έντονα στις μνήμες και στους χαρακτήρες των παιδιών.

Φωτογραφία: Shutterstock