Έχουμε ακούσει αρκετά σε σχέση με τα χρώματα και το πώς επηρεάζουν διάφορες πτυχές της ζωής μας. Ξέρουμε ότι το πράσινο χρώμα βοηθάει στη συγκέντρωση και γι’ αυτό είναι το χρώμα του πίνακα και ότι το κίτρινο ανεβάζει την υπερκινητικότητα και γι’ αυτό αποφεύγεται σε αίθουσες που απαιτείται ηρεμία. Όντως, τα μαγαζιά χρησιμοποιούν πολύ το κόκκινο γιατί λέγεται ότι «τσιτώνει» και ανεβάζει την κατανάλωση, ενώ στα νοσοκομεία το λευκό επιβάλλει την ουδετερότητα και την καθαριότητα. Όλα αυτά είναι ωραίες θεωρίες ικανές να μας πείσουν, ισχύουν όμως πράγματι; Τι λένε οι νέες έρευνες; Μπορούν τα χρώματα να επηρεάσουν τόσο πολύ και τι γίνεται όσον αφορά την απόδοση των παιδιών μας;

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας θέλησε να αποσαφηνίσει τη θεωρία γύρω από τα χρώματα και την επιρροή τους και γι’ αυτό διεξήγαγε μια μελέτη με τη βοήθεια εθελοντών. Τους έβαλε σε ένα δωμάτιο και τους ζήτησε να κοιτάξουν μια οθόνη στην οποία τα χρώματα που εμφανίζονταν εναλλάσσονταν με μια συγκεκριμένη συχνότητα. Όσο διαρκούσε το κάθε χρώμα τους ζητείτο να κάνουν μια συγκεκριμένη εργασία στον υπολογιστή για να διαπιστώσουν αν αλλάζει η απόδοση και ο τρόπος που αισθάνονταν όταν αντίκριζαν το κάθε χρώμα στο φόντο της οθόνης. Διαπιστώθηκε ότι όταν η οθόνη ήταν κόκκινη, οι άνθρωποι τα πήγαιναν καλύτερα στις δοκιμές μνήμης και προσοχής σε λεπτομέρειες, ενώ όταν ήταν μπλε πραγματοποιούσαν καλύτερα τις δημιουργικές εργασίες. Επίσης, τους ζητήθηκε να μελετήσουν διάφορους αναγραμματισμούς πότε σε μπλε και πότε σε κόκκινη οθόνη και όπως φάνηκε τα παρατούσαν πιο γρήγορα όταν το χρώμα που κυριαρχούσε ήταν το κόκκινο, σε αντίθεση με το μπλε όπου έδειχναν να έχουν μεγαλύτερη υπομονή.

Σαφώς, οι ικανότητες των ανθρώπων αυτών ήταν οι βασικές κινητήριες δυνάμεις για να λύσουν ή να αποδώσουν σε αυτά που τους ζητήθηκαν, όμως τα χρώματα φάνηκε ότι έπαιξαν ένα σημαντικό ρόλο. Μπορεί μια τέτοια μελέτη να μην είναι ικανή να μας κάνει να αλλάξουμε τα έπιπλα και τις αποχρώσεις στους τοίχους του παιδικού δωματίου, αν όμως είμαστε σε φάση ανακαίνισης ή κατασκευής καλό είναι να το έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας.

Φωτογραφία: Shutterstock