Υπάρχει κάτι που άκουγα από μικρή -και πόσο με εκνεύριζε- ότι στη ζωή η σοφία δεν διδάσκεται, αποκτιέται.. Καθόλου πρακτικό, σκεφτόμουν τότε. Αλλά σήμερα καταλαβαίνω τι σήμαινε αυτό. Η σοφία που αποκτά για τον εαυτό του ο καθένας είναι διαφορετική και πηγάζει από τις εμπειρίες του και τον τρόπο που επέλεξε να τις διαχειριστεί. Δεν είναι τυχαίο αυτό που λένε ότι αν δεν πάρεις το μάθημά σου από μια εμπειρία, το πιο πιθανό είναι να την βιώνεις ξανά μέχρι να εισπράξεις την απαραίτητη γνώση για να πας παρακάτω στη ζωή σου.
Θέλω εδώ να μοιραστώ κάποιους χρυσούς κανόνες που ανακάλυψα, αλλά που νομίζω ότι θα βρουν απήχηση σε κάθε μια από εμάς:
Να αγαπάς τον εαυτό σου
Για να είσαι καλά με οποιονδήποτε και οποτεδήποτε πρέπει να έχεις γίνει πρώτα ο καλύτερος φίλος του εαυτού σου. Έχοντας πρώτα αγαπήσει τον εαυτό σου μπορείς να μοιραστείς αυτή την αγάπη με κάποιον άλλο. Διαφορετικά ψάχνεις απλώς να καλύψεις το δικό σου κενό αγάπης.
Παίρνεις πίσω αυτό που δίνεις
Αυτό που πραγματικά θυμούνται οι άνθρωποι είναι το πώς τους έκανες να νιώθουν. Το αληθινό ενδιαφέρον και η φροντίδα θα είναι αυτό που θα μείνει ανεξίτηλο στη μνήμη τους και όχι μια τυπική παρουσία ή υλική προσφορά.
Το τι πιστεύει ο κόσμος δεν έχει σημασία (το αγαπημένο μου!)
Δεν θα έπρεπε να ανησυχείς τόσο για το τι σκέφτονται οι άλλοι για σένα. Κανείς δεν μπορεί να ενδιαφέρεται για σένα και τη ζωή σου περισσότερο από εσένα. Ακολούθησε την καρδιά σου, τη δική σου φωνή, το ένστικτό σου. Μέχρι εκεί που θέλεις να φτάσεις. Ανακάλυψε τον δικό σου εαυτό και όταν αυτό γίνει οι άλλοι δεν θα έχουν καμία σημασία.
Οι άνθρωποι αλλάζουν
Μάθε να αποδέχεσαι τις αλλαγές. Οι άνθρωποι δεν μένουν οι ίδιοι που κάποτε ήξερες. Και ίσως μερικές φορές σου λείπει αυτό που είχες στο παρελθόν. Αλλά δεν υπάρχει πια.
Κάποιοι άνθρωποι μπορεί να μείνουν στην καρδιά μας αλλά όχι απαραίτητα στη ζωή μας
Να θυμάσαι ότι αν κάποιοι θα ήθελαν να είναι στη ζωή σου, θα ήταν. Είναι καλύτερο να κρατάς τα καλά και να προχωράς μπροστά. Ξέχνα αυτούς που σε ξεχάσανε και ακολούθησε το δικό σου δρόμο.
Όλοι έχουμε τους κρυμμένους «σκελετούς» μας
Δεν υπάρχει λόγος να νιώθεις άσχημα για τους δικούς σου. Όποιος επιλέξει να μείνει στη ζωή σου, θα δεχτεί και αυτούς. Άλλωστε όποιος φύγει, την ίδια στιγμή θα κάνει χώρο για να έρθει κάτι νέο στη ζωή σου.
Η συγχώρεση είναι απελευθερωτική
Όλοι μπορούν να κρατήσουν κακία αλλά χρειάζεται ένας πολύ ισχυρός χαρακτήρας για να συγχωρέσει. Όταν συγχωρείς τους άλλους απαλλάσσεσαι από ένα μεγάλο βάρος. Και αυτό δε σημαίνει ότι αποδέχεσαι μια άσχημη πράξη ή συμπεριφορά ή ότι θα κρατήσεις έναν άνθρωπο που σου φέρθηκε άσχημα στη ζωή σου. Σημαίνει ότι συμφιλιώνεσαι με τον πόνο σου και ότι μπορείς να τον αφήσεις πίσω και να προχωρήσεις. Για σένα το κάνεις, όχι για τον άλλον. Σε συμφέρει.
Γίνεσαι αυτοί που επιλέγεις να συναναστρέφεσαι
Δεν ακούγεται και πολύ καλό. Για αυτό και έχει πολύ μεγάλη σημασία να επιλέγεις σωστά αυτούς που σε περιβάλλουν. Κράτησε αυτούς που θα σου βγάζουν τον καλύτερό σου εαυτό και άσε τους άλλους μακριά.
Η αδερφή ψυχή σου είναι αυτή που σου βγάζει τον καλύτερό σου εαυτό
Μπορεί να απέχει από το τέλειο, αλλά είναι τέλεια για σένα! Κάθε σχέση έχει τα προβλήματά της, αλλά αυτό που την κάνει τέλεια είναι ότι δεν θα προτιμούσες να είσαι πουθενά αλλού!
Και τελειώνοντας, last but not least, η Αγάπη είναι η αποδοχή, η ειλικρίνεια και η αφοσίωση
Αγάπη είναι να ενδιαφέρεσαι για το ποιος είναι ο άλλος πραγματικά και όχι για το ποιος νομίζεις ότι είναι. Αγάπη είναι να τολμάς να αποκαλύπτεις με ειλικρίνεια τον εαυτό σου, να τολμάς να είσαι ευάλωτος, γυμνός. Είναι να είσαι με τον άλλο στα εύκολα και στα δύσκολα, ψυχή τε και σώματι. Και εδώ θα δανειστώ τη φράση του Όσσο: « Η αγάπη είναι μοίρασμα, δεν είναι ζητιανιά. Η αγάπη είναι βασιλιάς, δεν είναι ζητιάνος. Η αγάπη ξέρει μόνο να δίνει, δεν ξέρει να ζητάει.»
Φωτογραφία: Shutterstock.com
