Η ομοιοπαθητική αποκτά ολοένα και περισσότερους υποστηρικτές τα τελευταία χρόνια, με αποτέλεσμα να κερδίζει έδαφος έναντι των συμβατικών θεραπειών. Παρότι αποτελεί μια πιο εναλλακτική θεραπευτική προσέγγιση, η ομοιοπαθητική γεννά απορίες σχετικά με το κατά πόσον επιτρέπεται να συνεχίζεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Άλλωστε η εγκυμοσύνη είναι μια περίοδος που όπως γνωρίζουμε δεν ενδείκνυται για τη λήψη κανενός σκευάσματος χωρίς τη συγκατάθεση γιατρού. Ποια είναι, όμως, η αλήθεια για την ομοιοπαθητική και την εγκυμοσύνη;

Αρχικά, για να είναι η ομοιοπαθητική απολύτως ασφαλής θα πρέπει ο,τιδήποτε χορηγείται στη γυναίκα να είναι εξ αρχής συνταγογραφημένο από ομοιοπαθητικό ιατρό και με τη σύμφωνη γνώμη του μαιευτήρα γυναικολόγου. Είναι απαραίτητο να υπάρχει παρακολούθηση από εκείνον και σε καμία περίπτωση να μη λαμβάνεται κάτι υπό την καθοδήγηση κάποιου που δεν είναι γιατρός.

Όταν προκύψει εγκυμοσύνη, ο ομοιοπαθητικός ιατρός θα αποφασίσει κατά πόσον μπορεί να συνεχιστεί η θεραπεία. Σε γενικές γραμμές τα ομοιοπαθητικά φάρμακα δεν βλάπτουν τη γυναίκα και το έμβρυο. Αν η θεραπεία έχει ως σκοπό να κατευνάσει συμπτώματα που εντείνονται με την εγκυμοσύνη και είναι απαραίτητο για τη γυναίκα να τα λαμβάνει, τότε θα πρέπει οπωσδήποτε να υπάρξει σύμφωνη γνώμη του γυναικολόγου.

Υπάρχει πιθανότητα να συνεχιστεί η θεραπεία δοκιμαστικά και έπειτα να κριθεί ότι πρέπει να σταματήσει. Ο γυναικολόγος θα είναι ούτως ή άλλως και ο τελικός κριτής για το αν και ποια ομοιοπαθητικά σκευάσματα θα πρέπει να λαμβάνει για να μην προκύψει κάποιο πρόβλημα με την κύηση και την υγεία του εμβρύου. 

Φωτογραφία: Shutterstock