Έχουμε στο μυαλό μας ότι τα παιδιά είναι σκληρά, άδικα και πεισματάρικα, μη μπορώντας πολλές φορές να κατανοήσουν ότι κάτι που κάνουν –χωρίς δόλο πάντα- μπορεί να μην είναι δίκαιο ή να μην εκφράζει συμπόνοια. Για παράδειγμα, όταν ένα παιδί ζητάει συνέχεια την προσοχή που οι γονείς του δίνουν στο μικρότερο αδερφάκι του, δε μπορεί να κατανοήσει ότι κάτι τέτοιο είναι άδικο και δεν αντιλαμβάνεται πως είναι σημαντικό να συμβεί, υποκύπτοντας στη ζήλεια του. Παρόλ’ αυτά, έρευνες του Πανεπιστήμιο του Manchester στο Ηνωμένο Βασίλειο έδειξαν πως τα παιδιά έχουν μέσα τους το αίσθημα της δικαιοσύνης και συμπονούν τους άλλους από πολύ μικρή ηλικία. 

Αναλυτικότερα, από την ηλικία των 3 ετών κιόλας, τα παιδιά αρχίζουν και εμφανίζουν ένα αίσθημα δικαιοσύνης και συμπάθειας που είναι εντυπωσιακό. Οι μελέτες έδειξαν πως τα τρίχρονα παιδιά θέλουν να επιστρέψουν τα χαμένα αντικείμενα στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους ή να συμπαρασταθούν σε κάποιον άνθρωπο που κλαίει, προσπαθώντας το καθένα να βοηθήσει με τον τρόπο του. Παράλληλα, όταν ρωτήθηκαν για το αν πρέπει να τιμωρηθούν κάποια άλλα παιδιά για κάτι που έκαναν, στην πλειοψηφία τους απάντησαν πως ενώ δεν ήταν σωστή η πράξη τους, εκείνα δεν επικροτούσαν την τιμωρία, αποδεικνύοντας πως είχαν αίσθηση του τι είναι σωστό και δίκαιο, αλλά με μια παράλληλη συνύπαρξη συμπάθειας και συμπόνοιας. 

Τα παιδιά αναπτύσσονται πολύ γρήγορα, σωματικά, νοητικά, συναισθηματκά και πνευματικά. Έχουν αντίληψη και κατανοήση μεγαλύτερη από αυτή που εμείς περιμένουμε σε κάθε ηλικία που βρίσκονται και αυτό είναι κάτι που κάνει ακόμα πιο μαγική τη διαδρομή της ανάπυτξής τους και τη γονεική εμπειρία.

Φωτογραφία: Shutterstock