Δεν πλησιάζει κανέναν που δεν είναι της οικογένειας, δεν τους μιλάει ποτέ και κρύβεται πίσω από τα πόδια σου. Έχει μια φανερή φοβία απέναντι σε οποιονδήποτε δεν γνωρίζει και ενώ αυτό από τη μία είναι καθησυχαστικό γιατί ξέρεις ότι δεν θα μιλήσει σε αγνώστους, από την άλλη δημιουργεί και πολλά προβλήματα.
Πολλοί γονείς αναρωτιούνται μήπως κάνουν κάποιο λάθος στον τρόπο που μεγαλώνουν τα παιδιά τους και έτσι τους δημιουργείται έντονη φοβία απέναντι στους ξένους. Έρευνες ωστόσο, δείχνουν ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει, καθώς ακόμη και παιδιά που μεγαλώνουν ανάμεσα σε πολύ κόσμο, αναπτύσσουν σχεδόν στον ίδιο βαθμό τη φοβία αυτή και δεν θέλουν να αποχωρίζονται τους δικούς τους.
Το θετικό σε αυτό το σημείο είναι ότι το παιδί σου έχει αναπτύξει τέτοιο δεσμό με εσένα και τον μπαμπά του, που γι' αυτό δεν θέλει να μοιράσει το χρόνο του με κανέναν άλλον. Είναι σημάδι συναισθηματικής ανάπτυξης και έντονου δεσμού που το κάνει να μη θέλει κάποιον ξένο.
Οι ψυχολόγοι λένε ότι αυτή η ισχυρή σχέση που έχει αναπτυχθεί ανάμεσα στους γονείς και στο παιδί μεταφράζεται σε φόβο αποχωρισμού και κατ' επέκταση άρνηση για οποιονδήποτε ξένο και συμβαίνει σχεδόν σε όλα τα παιδιά στη νηπιακή τους ηλικία, σε άλλα περισσότερο και σε άλλα λιγότερο.
Το πρώτο, λοιπόν, που έχεις να κάνεις είναι να το δεχτείς και να μην πανικοβάλλεσαι με σκέψεις ότι το παιδί σου θα μείνει μια ζωή αντικοινωνικό. Πολύ βασικό είναι να μπορεί να “διαβάζει” στα μάτια σου ποιος άγνωστος είναι φίλος και ποιος παραμένει απλά ένας ξένος. Αν δει στις αντιδράσεις σου ότι κάποιος που πλησιάζει για να του μιλήσει είναι ευπρόσδεκτος από σένα, τότε αμέσως θα αρχίσει να επαναδιαπραγματεύεται τη στάση του απέναντι του.Δώσε, λοιπόν, χώρο σε εκείνους που θέλεις να πλησιάσουν το παιδί σου και εκείνο σιγά-σιγά θα ανακτήσει την κοινωνικότητά του.
Ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα που σχετίζεται με τη φοβία απέναντι στους ξένους είναι ο χρόνος που θα χρειαστεί να περάσει μαζί τους όταν εσύ θα λείπεις. Όσο και να μην το θες, κάποια στιγμή θα αναγκαστείς να το αφήσεις σε κάποιον να το προσέχει ή θα πρέπει να το πας στον παιδικό σταθμό.
Κάνε μια προετοιμασία αφήνοντας το λίγο μόνο του με τη γιαγιά και τον παππού, ζήτησε από κάποια φίλη σου να περάσει από το σπίτι και προσπάθησε να αυξάνεις σταδιακά το χρόνο που μένει χωρίς εσένα.
Έτσι η μετάβαση θα είναι πιο ομαλή και θα μπορέσει να το συνηθίσει. Μπορεί να αντιδράει έντονα στην αρχή, αλλά αν περνάει καλά θα μπορέσει να προσαρμοστεί πιο εύκολα και σε λίγο καιρό όλα αυτά θα είναι παιχνιδάκι για όλους σας!
Φωτογραφία: Shutterstock.com
