Μερικά σημαντικά μαθήματα για τη ζωή και την καθημερινότητά μας τα παίρνουμε πολύ νωρίς, πριν ακόμα το καταλάβουμε. Συμβαίνει μιμητικά, με βάση τη συνήθεια ή επειδή όταν είμαστε μικροί απορροφάμε τις πληροφορίες πιο γρήγορα και πιο μόνιμα. Μερικές φορές γυρνάμε νοητά στο παρελθόν για να σκεφτούμε πώς ξεκίνησε κάποια καλή ή κακή συνήθειά μας και δε μπορούμε να θυμηθούμε, αλλά το σίγουρο είναι πως συνέβη από όταν ήμαστε ακόμα μικρά παιδιά. Ένα από αυτά τα μαθήματα είναι και το να φοράμε ζώνη στο αυτοκίνητο, που οφείλουμε να το περάσουμε από νωρίς ως στα παιδιά μας.

Ξεκινώντας, λοιπόν, την αποστολή για σωστή οδηγική συμπεριφορά και για το πώς φερόμαστε μέσα στο αυτοκίνητο, ώστε να λαμβάνει το παιδί τα κατάλληλα μηνύματα από νωρίς, πρέπει πρώτα να σκεφτούμε αν είμαστε καλά παραδείγματα. Πώς θα μάθουμε στο παιδί μας να φοράει ζώνη, αν ποτέ δε φοράμε εμείς; «Βάλε σε παρακαλώ τη ζώνη σου» μέσα από ένα σώμα που κάθεται ελεύθερο και απροστάτευτο στη θέση του οδηγού, είναι ένα μήνυμα που δε θα βρει ανταπόκριση και μάλιστα πιθανόν να συναντήσει και αντίδραση. Άρχισε να φοράς τη ζώνη σου αν δε την φοράς και συνέχισε να το κάνει αν ήδη το κάνεις ώστε να δώσεις το καλό παράδειγμα στα παιδιά σου. Φορώντας τη ζώνη σου και ζητώντας από το παιδί να κάνει το ίδιο καλό είναι να τονίζεις λεκτικά τη σημασία αυτής της κίνησης: «Φοράμε πάντα τη ζώνη μας για να μας προστατεύει στο δρόμο», ενώ οι απραίτητες διευκρινίσεις είναι πολλές φορές χρήσιμες: «Φοράμε τη ζώνη σε κάθε αυτοκίνητο που μπαίνουμε, σε όποιο σημείο και να καθόμαστε», καθώς πολλές φορές τα παιδιά βγάζουν δικά τους συμπεράσματα που δεν τα περιμέναμε. Είναι καλό να ενημερώσουμε και άλλους που τυχόν μετακινούν τα παιδιά μας, όπως τις γιαγιάδες ή γονείς φίλων, πως θέλουμε να φοράνε και οι ίδιοι, αλλά και τα παιδιά μας ζώνη. Τέλος, όσο είμαστε στο δρόμο μπορούμε να απομονώσουμε ένα συμβάν που προέκυψε και να το χρησιμοποιήσουμε για να εξηγήσουμε τη σημασία της ζώνης. Για παράδειγμα, ένα απότομο φρενάρισμα είναι καλή αφορμή να πούμε το εξής: «Αν δε φορούσα ζώνη τώρα, ίσως να είχα χτυπήσει λίγο».  Στην πράξη είναι πιο κατανοητό και καλό είναι να το τονίζεις, χωρίς να του δημιουργείς φόβο, αλλά απλώς αίσθημα ευθύνης.

Φωτογραφία: Shutterstock