Η τηλεόραση προσφέρει τα πάντα. Όλων των ειδών τα προγράμματα, 24 ώρες το 24 ωρο, με αποτέλεσμα να μη μπορούμε να ελέγξουμε τι θα δει το παιδί μας, εκτός αν είμαστε σίγουροι ότι κοιμάται νωρίς ή έχουμε κλειδώσει τα κανάλια. Και πάλι, όμως, η τηλεοπτική πραγματικότητα προσφέρει προϊόντα που δεν είναι κατάλληλα για ανήλικους ακόμα και σε ώρες που εκείνα είναι ξύπνια, την ίδια στιγμή που και τα παιδιά μας έχουν πολλούς πειρασμούς που τα κρατούν μακριά από την συνιστώμενη ώρα ύπνου. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και με τις ταινίες τρόμου, που προκαλούν στα παιδιά πολλές αρνητικές συνέπειες. Ας δούμε μερικές από αυτές. 

Φόβος
Καμιά φορά φοβόμαστε εμείς πάρα πολύ όταν βλέπουμε μια ταινία τρόμου, ας φανταστούμε τι σημαίνει αυτό για το παιδικό μυαλό! Τα παιδιά, μάλιστα, έχουν τόσο καλή μνήμη που μπορεί να θυμούνται με κάθε λεπτομέρεια τις σκηνές που τα τρομοκράτησαν και να μη μπορούν να τα ξεχάσουν. Έχοντας και τη μιμητική τάση πολύ έντονη σε αυτές τις ηλικίες, τείνουν να φοβούνται ακόμη περισσότερο βλέποντας τους πρωταγωνιστές να φοβούνται στην ταινία. 

Εφιάλτες
Όλος αυτό ο φόβος δε ξεπερνιέται εύκολα, αποτυπώνεται στο υποσυνείδητο και χρησιμοποιείται από το μυαλό του παιδιού ως υλικό για τη δημιουργία ονείρων. Έτσι, το παιδί βιώνει μια σειρά από κακά όνειρα, ακόμα και επαναλαμβανόμενους εφιάλτες που είναι δεδομένο ότι προκλήθηκαν από τις σκηνές τρόμου που παρακολούθησαν και όπως φάνηκε, τα σημάδεψε. 

Απορίες
Δε μπορεί να καταλάβει γιατί κάποιος να κυνηγάει με τόση εμμονή μια κοπέλα σε ένα σπίτι ή γιατί κάποιος να θέλει να σκοτώσει μια ομάδα ποδοσφαίρου. Οι απορίες αυτές είναι εύλογες για ένα παιδί που δεν καταλαβαίνει τι θα πει σενάριο και δε μπορεί εύκολα να ξεχωρίσει τη μυθοπλασία από την πραγματικότητα, ειδικά όταν πάνω από την ικανότητά του αυτή έχει παρέμβει ο φόβος. 

Αντιλήψεις
Μετά από μια ταινία τρόμου πιστεύει πως όποιος φοράει μάσκα είναι κακός και πως το να παίζεις στο δάσος είναι επικίνδυνο. Ίσως να προτιμάς το γεγονός ότι δε θα πάει ποτέ μόνο του στο δάσος, αλλά είναι προτιμότερο να συμβεί επειδή έχει καταλάβει πως δε μπορεί να απομακρύνεται από το σπίτι μόνο του και όχι επειδή πιστεύει ότι υπάρχουν τέρατα. 

Επιθετικότητα
Όλα τα παραπάνω προκαλούν μια επιθετικότητα που δε θα έπρεπε να υπάρχει στη συμπεριφορά του παιδιού. Αντιλαμβανόμαστε ότι πρέπει να κρατήσουμε το παιδί μας μακριά από την τηλεόραση και ειδικά από τα προγράμματα που το εκθέτουν σε τρομακτικές εικόνες. 

Φωτογραφία: Shutterstock