Χιλιάδες παιδιά κάθε μέρα παλεύουν με τον καρκίνο. Προσπαθούν να κρατηθούν σε μια ζωή που μόλις ξεκίνησε, που δεν τους έχει δώσει ακόμα τόσα πολλά ώστε να απειλούνται να τα στερηθούν. Δίνουν το δικό τους αγώνα για να νικήσουν. Στο σπίτι τους υπάρχει στενοχώρια, αγωνία, πόνος, απόγνωση, ερωτηματικά και ελπίδα. Αυτό είναι και το πιο σημαντικό, η ελπίδα. Είναι το θεμέλιο για να συνεχίζουν να μάχονται και τις περισσότερες φορές- ευτυχώς- να βγαίνουν νικητές.

Με πρωτοβουλιά της Διεθνούς Ένωσης Γονέων Παιδιών με Καρκίνο, η 15^η Φεβρουαρίου έχει οριστεί ως η επίσημη μέρα κατά του Καρκίνου της Παιδικής Ηλικίας. Για πολλούς είναι απλώς μια ημέρα, μια ακόμη Κυριακή. Για άλλους είναι μια ημέρα-σύμβολο που τιμάει τον αγώνα που πέρασαν ή περνούν οι ίδιοι, τα παιδιά τους, τα ανίψια τους, οι φίλοι τους. Σε κάθε περίπτωση, είναι μια σημαντική ημέρα για να θυμόμαστε όλοι, παθόντες και μη. Να μην ξεχνάμε πως υπάρχουν παιδιά εκεί έξω που δεν νοιάζονται να αποκτήσουν το καλύτερο παιχνίδι, γιατί ξέρουν πως η ζωή τους είναι αυτή που "παίζεται" καθημερινά και αυτή μόνο επιθυμούν.  

Για όλα αυτά τα παιδιά που θεραπεύτηκαν, για όλα όσα έφυγαν, για όλα όσα παλεύουν αυτή τη στιγμή και για όλα εκείνα που θα έρθουν στον κόσμο με την ευχή να μείνει για εκείνα αυτή η μέρα ως «μια ακόμη Κυριακή», ας σκεφτούμε για λίγο ο καθένας ξεχωριστά και ας επαναπροσδιορίσουμε τις προτεραιότητές μας, βάζοντας την υγεία στη θέση που της αξίζει. Και φυσικά, ας προσπαθήσουμε να προσφέρουμε κάτι λίγο και απλό, είτε δίνοντας χαρά στα παιδιά που αγωνίζονται, είτε ενισχύοντας την έρευνα που ευτυχώς έχει καταφέρει να μειώνει κάθε χρόνο τη λίστα των παιδιών που δεν πρόλαβαν να ενηλικιωθούν, αλλά έγιναν μικροί άγγελοι. 

Φωτογραφία: Shutterstock