Όλα τα παιδιά έχουν τις κλίσεις και τις δεξιότητές τους και ενώ μερικά από αυτά είναι πολύ καλά στα ακαδημαϊκά, άλλα είναι γεννημένα με το χάρισμα του αθλητισμού. Όσα έχουν ευλογηθεί με την αρετή του σώματος και της αθλητικής ευφυίας, τότε μπορούν από πολύ μικρά να διακριθούν στον αθλητισμό και να ξεκινήσουν από νωρίς μια πορεία που θα τα φέρει μπροστά σε πολύ καλές επιδόσεις και ίσως ένα επίμονο φλερτ με τον πρωταθλητισμό. Αυτή είναι μια ευχάριστη συγκυρία για μια οικογένεια που γαλουχεί έναν μικρό πρωταθλητή, όμως απαιτεί και ειδικό χειρισμό ώστε να μπορέσουν να κρατηθούν οι σωστές ισορροπίες. Πώς θα γίνει αυτό;

Ένα παιδί που βιώνει από μικρό τη γεύση της πρωτιάς και της νίκης είναι σίγουρα ευτυχισμένο και ικανοποιημένο από τον εαυτό του, έχει όμως να κάνει και με πολλούς άλλους κινδύνους που προκύπτουν μέσα από αυτή τη διαδικασία. Είναι εύκολο να γίνει ματαιόδοξο, υπερβολικά φιλόδοξο και να στερήσει από άλλα πράγματα τη σημασία που θα έπρεπε να έχουν, με αποτέλεσμα να μεγαλώνει με λάθος μηνύματα. Αν ο στόχος της ζωής του είναι μόνο το να βγει πρώτο, αρνείται να κάνει παρέα με παιδιά που δεν έχουν τις ίδιες επιδόσεις και νιώθει πως όλοι πρέπει να τον επαινούν, τότε έχει χάσει το παιχνίδι και έχει θυσιάσει τη φυσιολογική παιδική του ηλικία στο βωμό της άσχημης πλευράς του πρωταθλητισμού. Εκεί πρέπει να έρθει η ισορροπία μέσα από την οικογένεια. Είναι ανάγκη να διδαχθεί τη χαρά της νίκης, αλλά με τη λογική ότι αυτή έχει έρθει με προσπάθεια και πως όσο γρήγορα φτάνει, τόσο γρήγορα μπορεί και να χαθεί. Το εφήμερο της πρωτιάς και η σημασία του να βγαίνει κανείς και δεύτερος, τρίτος, τέταρτος κ.ο.κ είναι σημαντικά μαθήματα, όπως και το να υπάρχει σεβασμός στον κάθε συμπαίκτη ή στον οποιοδήποτε προσπαθεί χωρίς τα ίδια αποτελέσματα. Οι γονείς πρέπει να δείξουν στο παιδί πως ο πρωταθλητισμός είναι μια υπέροχη διαδικασία και είναι σημαντικότατος στόχος, αλλά οι άνθρωποι, οι φίλοι και η αγάπη είναι πιο σπουδαία και για κανένα λόγο δεν πρέπει να στερούνται την αξία που έχουν για χάρη ενός ακόμη μεταλλίου ή μιας επίδοσης. Η ταπεινότητα και ο σεβασμός διδάσκονται μόνο μέσα από την οικογένεια και εκείνη είναι η κινητήριος δύναμη για τα πάντα. Εσύ, λοιπόν, και μόνο εσύ μπορείς να κρατήσεις τις ισορροπίες και να χαίρεσαι τις επιδόσεις του παιδιού σου χωρίς να βλέπεις και τα αρνητικά του να ξεδιπλώνονται μπροστά στα μάτια σου.

Φωτογραφία: Shutterstock