Από εκεί που ήταν ένα χαρούμενο, γελαστό και περιπετειώδες, το παιδί σου ξαφνικά έχει κλειστεί στον εαυτό του και δεν έχει το κέφι και την ενέργεια που είχε. Μπορεί κάποια συγκεκριμένη μέρα να μην έχει τα κέφια του, μια άλλη να είναι στενοχωρημένο για κάτι, δε γίνεται όμως αυτό να συμβαίνει συνέχεια. Αν η συμπεριφορά αυτή είναι επαναλαμβανόμενη, τότε το παιδί σου μπορεί να έχει αναπτύξει κάποιο άγχος στο οποίο πρέπει να δώσεις ιδιαίτερη σημασία.
Πώς θα καταλάβεις αν έχει άγχος:
Είναι κλεισμένο στον εαυτό του, μελαγχολικό και σκεπτικό από τη μία, από την άλλη είναι νευρικό και υπερκινητικό. Δεν δείχνει μεγάλη χαρά ή ενθουσιασμό για τίποτα, δεν τρώει ή τρώει παραπάνω από το φυσιολογικό, είναι επιθετικό και εύθικτο. Έχει χάσει τα ενδιαφέροντά του και δεν αναζητά την επαφή, αντίθετα θέλει να μένει μόνο του.
Γιατί μπορεί να έχει άγχος;
Σε μερικούς ανθρώπους ακούγεται περίεργο το γεγονός ότι μπορεί κάποιο παιδί να έχει άγχος. Πολλοί από αυτούς μάλιστα αναρωτιούνται για ποιο λόγο ένα παιδί σε μικρή ηλικία αναπτύσσει τέτοια συναισθήματα, αφού δεν έχει ευθύνες και το φροντίζουν όλοι. Όμως αυτό δεν είναι αλήθεια.
Η ανάπτυξη συγκεκριμένων συναισθημάτων είναι κομμάτι της διαδικασίας ανάπτυξής του και σημαίνει ότι το παιδί ωριμάζει. Οι απαιτήσεις, μάλιστα, που η σημερινή κοινωνία έχει από ένα παιδί, είναι τόσο αυξημένες που είναι αναμενόμενο ένα παιδί να νιώθει ότι πιέζεται και να αγχώνεται.
Παράλληλα, το γεγονός ότι υπάρχει μέσα σε μια οικογένεια όπου μπορεί να βιώνει την ένταση, να νιώθει τα προβλήματα και να αντιλαμβάνεται ότι μερικές φορές κάτι δεν πάει καλά, αυτό είναι αρκετό για να το κάνει να αναπτύσσει ακόμα μεγαλύτερο άγχος και μάλιστα για πράγματα που δε μπορεί να ελέγξει.
Είναι φορές που βλέπει τον κόσμο σαν κάτι πολύ μεγάλο, στο οποίο δεν έχει τον έλεγχο,ούτε τη δύναμη να αλλάξει και αυτό γιγαντώνει ακόμα παραπάνω τον τρόπο που νιώθει. Και μέσα σε όλα αυτά, η απουσία των γονιών από το σπίτι λόγω υποχρεώσεων και η έλλειψη κατανόησης, κάνουν τα συναισθήματά του ακόμα πιο έντονα, μεγαλώνοντας το άγχος του.
Τι να κάνεις:
Προσπάθησε να βρεις ποιες από όλες τις πτυχές της ζωής του του δημιουργούν μεγαλύτερο άγχος. Αν νιώσεις ότι το σχολείο είναι η αιτία, κάνε του μια συζήτηση για το πώς χειρίζεται τα μαθήματά του και προσπάθησε να του δώσεις να καταλάβει ότι οι επιδόσεις είναι μεν σημαντικές, αλλά όχι τόσο ώστε να του χαλούν τη διάθεση. Βρες τρόπο να το βοηθήσεις με τα μαθήματα και μην το μαλώνεις αν δεν τα πάει καλά.
Αν το πρόβλημα δεν είναι ακαδημαϊκό, τότε μπορεί να συμβαίνει κάτι άλλο. Να μην τα πάει καλά με τους συμμαθητές του ή να έχει κάποιο πρόβλημα με τους δασκάλους του. Μόνο με συζήτηση θα το ανακαλύψεις.
Επίσης, μπορεί η αιτία να βρίσκεται μέσα στο σπίτι. Ρώτησέ το αν το απασχολεί κάτι και αν θέλει να σου εξομολογηθεί κάποιο πρόβλημά του. Ίσως εσύ ή ο πατέρας του να κάνετε κάτι που να το στενοχωρεί και να μην το έχετε καταλάβει. Μόνο η συζήτηση και η επαφή θα φέρει τη λύση, σε συνδυασμό με λόγους που θα του δίνεις για να είναι χαρούμενο.
Μη ξεχνάς ότι ένας ειδικός είναι πάντα μια καλή περίπτωση για να λύσεις τέτοια προβλήματα, είτε για να μιλήσει το παιδί σου, είτε για να βρεις εσύ τον ιδανικό τρόπο να το προσεγγίσεις, ειδικά αν είναι ένα δύσκολο παιδί.
Φωτογραφία: Shutterstock
