Η δυσανεξία στη λακτόζη είναι ένα φαινόμενο που εμφανίζεται αρκετά συχνά στα μικρά παιδιά και ορίζεται ως η αδυναμία του οργανισμού να διασπάσει πλήρως τη λακτόζη που βρίσκει στο γάλα. Αυτό συμβαίνει γιατί απουσιάζει ή δεν είναι επαρκής η λακτάση, το ένζυμο δηλαδή που εκτελεί το ρόλο της διάσπασης έπειτα από την κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργείται εντερική δυσλειτουργία που ταλαιπωρεί το παιδί. Υπάρχει η πολύ σπάνια, πρωτοπαθής αλακτασία που κάνει άμεσα την εμφάνισή της σε ένα νεογέννητο κιόλας βρέφος με σοβαρή διάρροια και η αρκετά συχνή πρωτοπαθής υπολακτασία που εκδηλώνεται συνήθως στην ηλικία των 5-7 ετών. Η δευτεροπαθής δυσανεξία εμφανίζεται συχνότερα μετά από γαστρεντερίτιδα και δεν είναι μόνιμη.

Τα συμπτώματά της δυσανεξίας είναι τα αέρια, το φούσκωμα, οι πόνοι στην κοιλιά μετά από κάποιες ώρες (συνήθως 1-2) από την κατανάλωση γάλακτος. Ο παιδίατρος θα σε βοηθήσει να επιβεβαιώσεις ότι πρόκειται για τέτοια περίπτωση, ενώ μπορεί να χρειαστούν και πιο ειδικές εξετάσεις όπως εξέταση κοπράνων. Αν εξακριβωθεί ότι πρόκειται για δυσανεξία, τότε θα πρέπει να αλλάξει η διατροφή του παιδιού και να γίνεται με προσοχή η κατανομή των γαλακτοκομικών προϊόντων μέσα στην ημέρα. Τα υπόλοιπα παράγωγα γάλακτος δεν προκαλούν στον ίδιο βαθμό δυσανεξία, όπως το γάλα, οπότε οι ποσότητες μπορεί να είναι μεγαλύτερες. Καλό είναι να αποφεύγεται η παράλληλη κατανάλωση περισσότερων από ενός γαλακτοκομικών προϊόντων για να μην επιβαρυνθεί η κατάσταση του παιδιού. Όσον αφορά το γάλα, ειδικά στις βρεφικές ηλικίες, υπάρχει η λύση των προϊόντων που δεν περιέχουν λακτόζη, τα οποία δεν στερούνται των πολύτιμων συστατικών και δίνουν στο παιδί ό,τι χρειάζεται χωρίς να ταλαιπωρείται από τις συνέπειες της δυσανεξίας.