Μια ανοιχτή τηλεόραση που παίζει στο βάθος χωρίς κανέναν να την παρακολουθεί είναι μια συχνή εικόνα για ένα σύγχρονο σπίτι. Μάλιστα, η απάντηση «απλά είναι ανοιχτή για παρέα, δε βλέπει κανείς» στο ερώτημα αν «το παιδί σας βλέπει καθόλου τηλεόραση;» φαίνεται να καθρεφτίζει μια κατάσταση συχνή για τις οικογένειες, καθόλου ευνοϊκή όμως για το παιδί, όσο και να πιστεύουν οι γονείς του το αντίθετο.

Αμερικανοί ερευνητές παρατήρησαν την αλληλεπίδραση μεταξύ 49 γονέων και των μικρών παιδιών τους, ηλικίας 12, 24 και 36 μηνών, καθώς έπαιζαν μαζί τους για μια ώρα ένα παιχνίδι που είχε ως βάση τη μάθηση καινούριων λέξεων. Τα 30 λεπτά από τη μία ώρα παιχνιδιού, ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα με περιεχόμενο για μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες έπαιζε στην οθόνη στο βάθος του δωματίου. Όπως διαπιστώθηκε, όσο η τηλεόραση ήταν ανοιχτή τα παιδιά είχαν κατά πολύ μειωμένη συγκέντρωση και απόδοση στο να μάθουν τις νέες λέξεις, σε αντίθεση με το διάστημα που η τηλεόραση παρέμεινε κλειστή. Αυτό σημαίνει πως τα παιδιά έδιναν την αμέριστη προσοχή τους στους γονείς τους, όντας εντελώς έτοιμα να αναπτύξουν τις πνευματικές τους ικανότητες, όταν δεν είχαν - έστω στο background- την ανοιχτή τηλεόραση να τα αποσπά.

Η μελέτη αυτή έχει μεγάλη σημασία για τα σπίτια του σήμερα(όπου βρίσκουμε παραπάνω από μία τηλεοράσεις) και ειδικά αν αναλογιστούμε πως παρόμοιες έρευνες μας δείχνουν ένα μέσο όρο έκθεσης στην οθόνη της τηλεόρασης κοντά στις 5 ώρες! Όπως φάνηκε, η δικαιολογία «δε βλέπει κανείς» δεν είναι αρκετή, ενώ είναι μάλλον εγκληματικό να μη δίνουμε στα παιδιά μας τη δυνατότητα να μάθουν στο 100% αυτά που τους προσφέρονται καθημερινά σε αυτές τις πολύτιμες ηλικίες.

Φωτογραφία: Shutterstock