Φωνάζει με κάθε ευκαιρία και ξεσηκώνει το σπίτι. Είναι φυσιολογικό. Μέχρι την ηλικία των 5 περίπου, τα παιδιά δεν έχουν βρει τον κατάλληλο τρόπο να εκφράσουν τα έντονα αισθήματά τους και οι φωνές είναι η μόνη διαφυγή που έχουν. Πιο συγκεκριμένα πρόκειται για ένα συνδυασμό έντονων συναισθημάτων με μειωμένο έλεγχο των παρορμήσεων τους, γεγονός που τους καθιστά μικρούς φωνακλάδες!

Τι να κάνεις γι' αυτό:

- Αρχικά φρόντισε να μην είναι νηστικό και να έχει ξεκουραστεί. Όπως έχουμε πει πολλές φορές, η πείνα και η κούραση πάντα κάνει τα πράγματα χειρότερα.

- Μην απαντάς με φωνές. Το να διαιωνίζεις τα υψηλά ντεσιμπέλ είναι λάθος. Μίλησε του ήρεμα και πρότεινε του μια λύση σε αυτό που το απασχολεί.

- Προετοίμασέ το για γεγονότα που πρόκειται να συμβούν, ειδικά αν αυτά δεν είναι τόσο ευχάριστα. Το ότι θα πρέπει να πάτε κάπου που δεν θα του αρέσει για παράδειγμα, είναι καλύτερο να το γνωρίζει από πριν. Και δεν θα φωνάξει τόσο όσο αν ήταν αναπάντεχο και θα καταλάβει παράλληλα πως δυστυχώς δε μας αρέσουν όλα σε αυτή τη ζωή.

- Το ότι φωνάζει ίσως σημαίνει ότι κάτι το δυσαρεστεί ή το ενοχλεί. Αν έχεις καταλάβει τι είναι και δεν είναι τόσο σημαντικό, τότε προσπάθησε να του αποσπάσεις την προσοχή από αυτό με διάφορες δραστηριότητες που ξέρεις ότι του αρέσουν. Πιάνει πάντα.

- Τα πράγματα δυσκολεύουν όταν στο παιχνίδι μπαίνουν και άλλοι και κυρίως αδέλφια, αφού αναταράσσεται ο συναισθηματικός του κόσμος και βρίσκει περισσότερους λόγους για να φωνάζει. Η σωστή τακτική είναι να δώσεις στο κάθε παιδί το χώρο και το χρόνο που του χρειάζεται και να έχεις προετοιμάσει και σε αυτή την περίπτωση το έδαφος. Πρόσεχε! Μην παραμελήσεις το μεγάλο, καθώς υπάρχει πάντα αυτός ο κίνδυνος.

- Μάθε του τι σημαίνει συγγνώμη. Το ότι φώναξε σε ένα παιδί στην παιδική χαρά δεν ήταν η συμπεριφορά που θα ήθελες. Αφού ηρεμήσει δείξε του τι πρέπει να κάνει και έπειτα δώσε του να καταλάβει ότι αυτό που έκανε ήταν το σωστό. Στα παιδιά αρέσει η ανταμοιβή και το μπράβο από τους γονείς τους και έτσι θα το αναζητήσει ξανά.

Φωτογραφία: Shutterstock.com