Ένα καλό και ευγενικό παιδί είναι το όνειρο κάθε γονέα. Όλοι θέλουν να θαυμάζουν τις αρετές των παιδιών τους και να αισθάνονται ότι είναι και οι ίδιοι υπεύθυνοι για την ύπαρξή τους. Το ζήτημα της ευγένειας, όμως, δεν είναι τόσο απλό, καθώς απαιτεί προσπάθεια και χρόνο για να μεταλαμπαδευθεί σε ένα παιδί. Όπως δείχνουν νέες έρευνες, ο αγώνας για να διδαχθεί η ευγένεια ξεκινάει πολύ νωρίτερα από όσο νομίζουμε.

Σύμφωνα με μελέτες Καναδών επιστημόνων, ένα παιδί μαθαίνει να είναι ευγενικό πολύ νωρίς. Έχουμε την πεποίθηση ότι η διαδικασία αυτή ξεκινάει όταν αρχίζει να συναναστρέφεται με κόσμο και είναι ικανό να μιλήσει και να επικοινωνήσει και άρα τότε μαθαίνει ουσιαστικά να είναι ευγενικό («Είπες στον κύριο ευχαριστώ;»), στην πραγματικότητα όμως έχει πάρει τα πρώτα του μαθήματα πολύ νωρίτερα, πριν την ευκαιρία για καθημερινή επαφή με τρίτους. Αυτό συμβαίνει γιατί το παιδί είναι παρατηρητικό και ρουφάει εμπειρίες κάθε μέρα από πολύ μικρό, όταν δηλαδή μας βλέπει να μιλάμε και να συναναστρεφόμαστε οι ίδιο με τους γύρω μας. Έτσι, όταν δεν είναι σε θέση να μιλήσει και να ζητήσει ευγενικά κάτι, ακούει και αντιλαμβάνεται την ευγένεια που εμείς δείχνουμε στον κόσμο, με συνέπεια να παίρνει πολύτιμα μαθήματα. Με αυτή τη λογική, αν μας βλέπει να μιλάμε άσχημα ή απότομα, εκείνο ασυνείδητα οδηγείται προς αυτήν την κατεύθυνση, όσο και να προσπαθούμε μετά να του πούμε ότι πρέπει να κάνει το αντίθετο. Παράλληλα, όταν μας βλέπει γλυκομίλητους και ευγενείς, κατανοεί πως αυτό είναι το σωστό και χρησιμοποιοώντας και τη μιμητική του τάση, κάνει το ίδιο όταν έρθει η στιγμή.

Άρα, κατανοούμε για ακόμη μια φορά πως είμαστε το καλό παράδειγμα και πως ό,τι κάνουμε έχει αντίκτυπο στο παιδί μας, είτε αυτό είναι σε ηλικία για να μιμηθεί άμεσα αυτά που βλέπει, είτε όχι. Είναι σημαντικό να είμαστε ευγενείς, πρώτα από όλα γιατί η ευγένεια είναι μια ανεκτίμητη αρετή που μόνο καλό κάνει στις ανθρώπινες σχέσεις, και δεύτερον γιατί έχουμε χρέος ως γονείς να μεγαλώσουμε ευγενικά και καλά παιδιά.

Φωτογραφία: Shutterstock