Η στιγμή που θα πρέπει να μιλήσεις στα παιδιά για τα γεννητικά τους όργανα είναι μια από τις πιο αμήχανες φάσεις στην παιδική ηλικία. Συνήθως η συζήτηση ξεκινάει με κάποια ερώτηση που τίθεται από πλευράς των παιδιών και γίνεται η αφορμή για να αρχίσει μια σειρά από απορίες, πολλές φορές του στιλ: «Γιατί η Μαρία έχει διαφορετικό πουλάκι από το δικό μου» ή «Γιατί πρέπει να φοράω μαγιό το καλοκαίρι;» Όλα αυτά χρήζουν απάντησης και είναι σημαντικό να είναι σωστή ώστε να περαστούν τα κατάλληλα μηνύματα στο παιδί. 
Αρχικά, όταν μιλάμε για τέτοια σοβαρά ζητήματα πρέπει να ξεχνάμε και να εγκαταλείπουμε εντελώς οποιαδήποτε μωρουδίστικη διάθεση. Η απάντηση: «Η Μαρία έχει άλλο περιστεράκι από το δικό σου» δεν είναι αποδεκτή πλέον. Η πραγματικότητα πρέπει να μεταφέρεται όπως είναι και να βοηθάει στο να γίνουν αντιληπτές οι σωστές έννοιες.

Μιλώντας, λοιπόν, στο παιδί αρχικά για τη διαφορετικότητά του απέναντι στο αδερφάκι του, πρέπει να καταστήσεις κατανοητό ότι αυτό το σημείο διαφέρει από γυναίκα σε άντρα και είναι πολύ προσωπικό για τον καθένα. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν το βγάζουμε σε κοινή θέα και που στο μπάνιο μας πηγαίνουμε μόνοι μας. Η διαφορά που θα αρχίσει να γίνεται εμφανής στο κεφάλι του παιδιού θα του δημιουργήσει και τον κατάλληλο σεβασμό απέναντι στην ιδιωτικότητα της γεννητικής του περιοχής και θα του λύσει άλλες απορίες. Σε αυτήν ακριβώς τη στιγμή θα ήταν καλό να του τονίσεις ότι επειδή ακριβώς είναι προσωπικό σημείο δε θα πρέπει κανένας να του το αγγίζει παρά τη θέλησή του. Αυτό, όσο και να ακούγεται ακραίο στα αυτιά σου, θα πρέπει να μεταφερθεί, ειδικά σε έναν κόσμο που η σεξουαλική παρενόχληση δεν έχει ηλικία και οι προσωπικές άμυνες είναι καλό να χτίζονται από νωρίς. 

Επίσης, δεν είναι κακό, όσο περίεργο και να σου ακούγεται, να αναφέρεις στα παιδιά την πραγματική ονομασία των γεννητικών τους οργάνων. Η λέξη «πέος» δε θα έπρεπε να θεωρείται περίεργη όταν τη λέει ένα μικρό παιδί, καθώς αυτή είναι και η κανονική του ονομασία. Οι λέξεις «πουλί» και «πιπί» είναι παιδικές μεταφορές οι οποίες έχουν κυριαρχήσει και αρχίζουν να θεωρούνται από τους ψυχολόγους ως λάθος τακτική μετά από κάποια ηλικία. Ειδικά περίεργες ονομασίες όπως «λουλουδάκι» είναι εντελώς απαγορευτικές.

Σε γενικές γραμμές, είναι καλό να είσαι έτοιμη να απαντήσεις σε κάθε ερώτηση. Το θέμα είναι ευαίσθητο, όμως στην πορεία θα δεις ότι δεν είναι και τόσο δύσκολο. Κάθε φορά που περνάς μια τέτοια φάση, θα δεις πόσο πιο εύκολο ήταν το προηγούμενο βήμα και όσο μεγαλώνουν τα παιδιά θα καταλαβαίνεις πως οι απαιτήσεις για καθοδήγηση αυξάνονται. Σημασία έχει, λοιπόν, να είσαι προετοιμασμένη και αν έχεις άγχος, να λάβεις την καθοδήγηση ενός ειδικού για να σε βοηθήσει και να διαχειριστείς την κατάστασή σου και τις απορίες του παιδιού σου. 

Φωτογραφία: Shutterstock