Η καθιστική ζωή αποτελεί σημαντικότατο κίνδυνο, όχι μόνο για τους ενήλικες, αλλά και για τα παιδιά. Η τηλεόραση, ο υπολογιστής, ο φόβος να βγει έξω από το σπίτι και ο λιγοστός χρόνος, έχουν δημιουργήσει ένα περιβάλλον αλλεργικό σε οποιαδήποτε δραστηριότητα. Αυτός ο τρόπος ζωής μπορεί να έχει σοβαρότατες συνέπειες στη σωματική και ψυχική υγεία του παιδιού, από αυξημένο βάρος και παχυσαρκία, μέχρι απομόνωση και κατάθλιψη. Είναι απαραίτητο, λοιπόν, να σηκώσουμε τα παιδιά μας από τον καναπέ και να τα παροτρύνουμε να κινηθούν! Πώς όμως;
- Αρχικά με το να κάνουμε το ίδιο. Καμία παρότρυνση για δραστηριότητες δεν έχει νόημα αν γίνεται από καθιστική στάση. Θα πρέπει να ξεσηκωθούμε και να τα παρακινήσουμε να βγουν έξω, να περπατήσουν, να παίξουν, να τρέξουν, να ξεδώσουν. Αυτό θα κάνει καλό και σε εμάς τους ίδιους.
- Πρέπει να κάνουμε συμφωνία με τα παιδιά όσον αφορά το χρόνο που θα είναι μπροστά στην οθόνη, είτε του υπολογιστή, είτε της τηλεόρασης. Η τεχνολογία είναι εκπληκτικό βοήθημα, γίνεται όμως και ισχυρός εχθρός της παιδικότητας αν δεν την περιορίσουμε στο πρακτικό της ρόλο. Μισή με μία ώρα την ημέρα είναι υπεραρκετή και αυτό αφού διαβάσει και παίξει.
- Ενθάρρυνέ το να κάνει παρέες. Ειδικά αν είναι μοναχοπαίδι, θα θέλει να κάνει παρέα με παιδιά της ηλικίας του και αυτά θα λειτουργήσουν ως ισχυρό κίνητρο για να μην μένει μόνο του σπίτι. Το παιχνίδι με τα αδέλφια και τα άλλα παιδιά είναι δώρο για τον ψυχισμό και την υγεία του.
- Βρες ένα μέρος, όπως για παράδειγμα ένα πάρκο, που θεωρείς σχετικά ασφαλές στη γειτονιά σου και αφιέρωσε λίγο χρόνο για να το πηγαίνεις να παίζει με άλλα παιδάκια. Η επαφή με τον έξω κόσμο είναι σημαντικότατη.
- Ανακάλυψε ένα άθλημα που του αρέσει και παίξτε μαζί. Μπορεί το ποδόσφαιρο στο μικρό σου κήπο να μην είναι το πιο βολικό άθλημα ή να μην έχεις χώρο να χορέψεις με τη μικρή στην κουζίνα,  το γεγονός όμως ότι σηκώθηκε από τον καναπέ και κατανάλωσε ενέργεια είναι από μόνο του αρκετά σπουδαίο!