Είναι ωραίο να μας δείχνουν ενδιαφέρον και να μας ρωτούν για την ημέρα μας, ανεξάρτητα με το αν αυτή μας βρίσκει στο σχολείο, στο σπίτι, στη δουλειά. Το να μοιραζόμαστε τις στιγμές μας με τους δικούς μας ανθρώπους είναι όμορφο και μας κάνει να νιώθουμε συντροφικά. Το ίδιο πρέπει να κάνουμε και με τα παιδιά μας, κάθε μέρα που γυρνούν από το σχολείο τους. «Πώς ήταν σήμερα η μέρα σου» είναι μια φράση που πρέπει να συνοδεύει τις συναντήσεις σου με τα παιδιά σου κάθε απόγευμα. Γιατί;

Είναι η αρχή μιας κουβέντας, η ένδειξη ενδιαφέροντος, η αφορμή να μιλήσει το παιδί σου για όσα βίωσε μέσα στην ημέρα του. Το να ξεκινάς μια συζήτηση μαζί του για τις στιγμές που έζησε από το πρωί που ξύπνησε μέχρι την ώρα που σε είδε, είναι η ευκαιρία για να χτίσετε μεταξύ σας μια σημαντική επικοινωνία που θα κάνει τη σχέση σας πιο δυνατή και πιο ουσιαστική. Όπως κάθε επαφή μεταξύ δύο ανθρώπων, έτσι και η επαφή μεταξύ μητέρας και παιδιού χρειάζεται δουλειά και φροντίδα. Ξεκινώντας, λοιπόν, με το να μιλάει ο καθένας για το πώς πέρασε τη μέρα του χτίζει μια γέφυρα επικοινωνίας πάνω σε δυνατά θεμέλια. Είναι, επίσης, αφορμή για να μαθαίνεις τι του συμβαίνει, να είσαι ενήμερη για τους προβληματισμούς του, να γνωρίζεις με τι ενθουσιάζεται και με τι απογοητεύεται, να μαθαίνεις καλύτερα το ίδιο σου το παιδί. Ειδικά για παιδιά που δεν είναι τόσο ομιλητικά και «ανοιχτά», η αρχή μιας τέτοιας καθημερινή συζήτησης τα κάνει να λύνονται και να αποδεσμεύονται σιγά σιγά από την εσωστρέφειά τους. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια κάνεις σημαντική την κάθε μέρα του παιδιού σου και του διδάσκεις να είναι ευχαριστημένο με αυτά που βιώνει, αφού από τα πιο μικρά μέχρι τα πιο μεγάλα γίνονται άξια λόγου στην απογευματινή σας επαφή. Με αυτόν τον τρόπο έχεις και την ευκαιρία να το συμβουλεύεις, να το καθοδηγείς και να είσαι δίπλα του, χωρίς να είστε δύο ξένοι μέσα στο ίδιο σπίτι. Αυτές οι συνήθειες επικοινωνίας χτίζονται, άλλωστε, από νωρίς, πριν το παιδί διαμορφώσει εντελώς την προσωπικότητά του και αρχίζει και κλείνεται στον εαυτό του με τα χρόνια, βαδίζοντας προς την εφηβεία του. Είναι δύσκολο για ένα μεγαλύτερο παιδί να ξεκινήσει να μιλάει για το πώς περνάει και τι σκέφτεται, ενώ για ένα άλλο που το ζει καθημερινά και το έχει ανάγκη, είναι πλέον τρόπος ζωής. Αυτόν τον τρόπο ζωής πρέπει να επιλέξεις, για να δίνεις αξία σε κάθε τι που συμβαίνει, να το μοιράζεσαι με το παιδί σου και να έχετε μια ουσιαστική επαφή.

Φωτογραφία: Shutterstock