Η γιαγιά και ο παππούς είναι μια πολύ καλή βοήθεια για κάθε οικογένεια που έχει ένα νέο μωράκι στη ζωή της. Ειδικά για τους γονείς που εργάζονται αρκετές ώρες και δεν έχουν τη δυνατότητα να μοιράσουν τα ωράριά τους για να προσέχουν το παιδί, οι παππούδες είναι η σωσίβια λέμβος της καθημερινότητας τους. 
Τι γίνεται, όμως, αν νιώθεις ανασφάλεια όταν αφήνεις το παιδί σου μόνο του με τη γιαγιά και τον παππού;
Δε συμβαίνει μόνο σε σένα. Πολλές γυναίκες αισθάνονται το ίδιο. Νιώθουν πως οι γονείς ή τα πεθερικά τους δεν έχουν τα κατάλληλα αντανακλαστικά για να προσέχουν το παιδί τους, πως ο χρόνος έχει επηρεάσει τις ικανότητές του και πως ο τρόπος εκπαίδευσης που επιλέγουν είναι παλιομοδίτικος και «χαλάει» τη δική τους εκπαίδευση. Μάλιστα, είναι αρκετές οι φορές που αυτή τους η αίσθηση είναι τόσο έντονη, που τείνουν να ξεχνούν ότι και εκείνοι ήταν κάποτε γονείς μικρών παιδιών και μεγάλωσαν επάξια τα δικά τους παιδιά. 
Η πραγματικότητα είναι ότι όλα τα παραπάνω έχουν μια μικρή δόση αλήθειας. Δηλαδή όντως οι παππούδες έχουν μειωμένα αντανακλαστικά, ο χρόνος έχει αφήσει τα σημάδια του στη συμπεριφορά τους και ο τρόπος που εκπαιδεύουν τα εγγόνια τους είναι διαφορετικός από το δικό σου, όμως αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να φοβάσαι όταν τα αφήνεις μόνα τους μαζί τους. Η εμπειρία που έχουν δε συγκρίνεται με τη δική σου, όσα βιβλία και να έχεις διαβάσει, όσες νέες τεχνικές και αν έχεις γνωρίσει. Σε πρακτικό επίπεδο η ασφάλειά τους είναι δεδομένη, φυσικά αν πρόκειται για ανθρώπους που έχουν δυνατότητα απλών κινήσεων και έχουν σώας τας φρένας. Σε επίπεδο συμπεριφοράς και εκπαίδευσης είναι ενδιαφέρον και πολύτιμο το γεγονός ότι διαφέρουν από σένα και τον καλό σου. Δε θα υπήρχε η διαφορά των γενεών που καθιστά την παρουσία των παππούδων ανεκτίμητη σε αυτόν τον κόσμο, ούτε θα είχε νόημα η σχέση τους με τα εγγόνια τους που γίνεται ακόμα πιο ξεχωριστή λόγω των ιδιαιτεροτήτων που τους χαρίζει η ηλικία τους. 
Αν οι παππούδες, λοιπόν, είναι καλά στο μυαλό και στο σώμα, εμπιστεύσου τους. Έχουν μεγαλώσει και ήδη παιδιά και γνωρίζουν τι σημαίνει αυτό. Δώσε τους τις οδηγίες που πιστεύεις ότι πρέπει να έχουν στο μυαλό τους όσο μένουν με τα παιδιά και προσπάθησε να μην έχεις άγχος όταν είσαι μακριά τους. Δες τη συμπεριφορά που έχουν με τα παιδιά και με όμορφο τρόπο εξήγησέ τους πώς θα ήθελες να φέρονται στο παιδί σύμφωνα με τον τρόπο που η ίδια θέλεις να τα μεγαλώσεις. Δεν είναι κακό να τους καθοδηγείς, άλλωστε τώρα πλέον είσαι η ίδια μητέρα και υπεύθυνη για το δικό σου παιδί. Να είσαι σίγουρη πώς αν και οι ίδιοι δεν αισθάνονται επαρκείς να κρατήσουν το παιδί και να λάβουν μια τέτοια ευθύνη, θα είναι οι πρώτοι που θα το ομολογήσουν. 
Προσπάθησε να σκέφτεσαι θετικά για να ξεπεράσει το άγχος σου. Πρέπει να χαίρεσαι που η σχέση αυτή έχει ευκαιρία να εξελιχθεί και να γίνει δυνατή, καθώς και να νιώθεις ευλογημένη που τα παιδιά σου κατάφεραν να γνωρίσουν τους παππούδες τους και το αντίστροφο. 

Άλλωστε, ζούμε στην εποχή των κινητών τηλεφώνων που μας δίνουν τη δυνατότητα να μιλάμε ανά πάσα στιγμή και από οποιοδήποτε μέρος με τον καθένα. Με μερικά τηλεφωνήματα για τσεκάρισμα, θα δεις πως όλα είναι καλά και θα επιστρέψεις στη δουλειά σου ευτυχής και χαρούμενη που για ακόμη μια φορά η μανούλα σου σε έσωσε από μια δύσκολη κατάσταση...

Φωτογραφία: Shutterstock