Τα περισσότερα παιδιά φοβούνται να μείνουν μόνα τους σε λιγοστό ή καθόλου φως και αν ήσουν κι εσύ ένα από εκείνα τα παιδιά όταν ήσουν μικρή θα μπορείς εύκολα να αντιληφθείς αυτόν το φόβο. Συνήθως ο φόβος προέρχεται όταν υπάρχει κάτι άγνωστο ή κάτι που δεν μπορούμε να ελέγξουμε. Τα παιδιά ηλικίας 4-5 ετών έχουν πλέον αρκετή φαντασία για να σκεφτούν πράγματα που η έλλειψη ώριμης όμως σκέψης δεν τα αφήνει να συνειδητοποιήσουν ότι απέχουν από την πραγματικότητα. Αυτό μπορεί να κάνει μια σκιά να μοιάζει με κάτι τρομακτικό που τους απειλεί ή έναν ήχο να τους τρομάζει πολύ γιατί δεν μπορούν να δουν από πού προέρχεται. Μεγάλο μερίδιο σε αυτό το φόβο έχει η τηλεόραση και τα προγράμματα που είναι ακατάλληλα για παιδιά. Τους δημιουργεί εικόνες και πρότυπα που ταράζουν την ψυχοσύνθεσή τους και τα τρομάζουν. Κράτησε την τηλεόραση κλειστή και προτίμησε να του διαβάσεις ένα ωραίο παραμύθι. Καθησύχασέ το ότι δεν υπάρχει λόγος να φοβάται το σκοτάδι και ότι εσύ και ο μπαμπάς του είστε στο διπλανό δωμάτιο αν χρειαστεί κάτι. Αν προτιμάει, άφησέ του την πόρτα λίγο ανοιχτή και δοκίμασε ένα μικρό φωτάκι που θα τον βοηθήσει να έχει μια αντίληψη του χώρου. Αν ο φόβος επιμένει πολύ και παίρνει περισσότερες διαστάσεις από τις αναμενόμενες μη διστάσεις να επισκεφτείς έναν ειδικό. Ίσως το παιδί σου βασανίζεται και από κάτι άλλο που δεν θέλει ή δεν ξέρει πώς να σου πει. Οι φόβοι λειτουργούν και ως καθρέφτης άλλων θεμάτων και όσο μικρό και αν νομίζεις ότι είναι το παιδί σου για να έχει τέτοια θέματα, σκέψου ότι είναι ένας μικρός άνθρωπος που κάτι μπορεί να τον απασχολεί.