Ο τρόπος με τον οποίο βλέπουμε και αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την αυτοπεοίθησή μας. Αν νιώθουμε ότι δεν είμαστε όμορφες, ότι ο χρόνος δε μας φέρεται καλά και βρίζουμε κάθε φορά που αντικρίζουμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη, τότε κάνουμε πολύ μεγάλο κακό στη ψυχολογία μας και κατ’ επέκταση στις σχέσεις μας με τους γύρω μας. Όπως αποκαλύπτουν οι παιδοψυχολόγοι, αυτή η αντίληψη που φανερώνουμε για τον εαυτό μας δεν επηρεάζει τελικά μόνο τη δική μας αυτοεκτίμηση, αλλά και αυτή των παιδιών μας.

Όπως φάνηκε από μελέτες, τα παιδιά και ιδιαίτερα τα κορίτσια επηρεάζονται πολύ από αυτά που ακούν από τις μαμάδες τους να λένες. Έτσι, όταν εκείνες κοιτάζονται στον καθρέφτη και λένε «Είμαι χάλια», «είμαι χοντρή», «θέλω δίαιτα», «ό,τι και να βάλω δε βλέπομαι», αντιδράσεις δηλαδή που μπορεί να προκύψουν σε μια κακή περίοδο ή σε μια φάση που δε νιώθουμε καλά- όλα μέσα στη ζωή είναι- περνούν λάθος μηνύματα στα παιδιά. Εκείνα αντιλαμβάνονται με λανθασμένο τρόπο το πώς πρέπει να βλέπουν τον εαυτό τους και μυούνται σε μια τελειοθηρία που δεν την έχουν ανάγκη. Μαθαίνουν και εκείνα να περιμένουν κάτι άλλο από την εικόνα τους και δε μεγαλώνουν εκτιμώντας το όμορφο που ο καθένας σίγουρα έχει, ακόμα και στις κακές τους φάσεις. Ειδικά για τις κοπέλες, μια τέτοια λογική μπορεί να τις κάνει δυστυχισμένες και να τους προκαλέσει τη συνήθεια να απαιτούν και εκείνες από την εικόνα τους κάτι το άψογο, αφού βλέπουν επί σειρά ετών τη μητέρα τους να μην ικανοποιείται από τη δική της εικόνα.

Ας σκεφτούμε πόσο διαφορετικά μεγαλώνει ένα κορίτσι που βλέπει τη μητέρα του να χαμογελάει κάθε φορά που αντικρίζει το πρόσωπό της στον καθρέφτη, να χαίρεται με τα κομπλιμέντα που λαμβάνει, να είναι ευτυχισμένη με την εικόνα της, να προσέχει τον εαυτό της και να νοιάζεται για το σώμα της. Το πρότυπο αυτό είναι υγιές για τα παιδιά και οφείλουμε να το προωθούμε καθημερινά με τη συμπεριφορά μας.

Φωτογραφία: Shutterstock