Κάθε αλλαγή είναι δύσκολη και αυτό το γνωρίζουμε πολύ καλά. Το ίδιο ισχύει και για τη μετάβαση από το θηλασμό στο μπιμπερό και στη στέρεα τροφή και δεν αφορά μόνο το μωρό, αλλά και εμάς τις ίδιες! Αν διαπιστώσεις ότι αρχίζεις και κλαις με λυγμούς τις πρώτες ημέρες που έχεις σταματήσει να θηλάζεις, μην εκπλαγείς. Δεν είσαι η μόνη και αυτό είναι επιβεβαιωμένο και επιστημονικά.

Όπως έδειξαν έρευνες Αμερικανών επιστημόνων, η μετάβαση από το θηλασμό στο μπιμπερό μπορεί να είναι πολύ επίπονη για τη μητέρα, ειδικά αν προκύπτει από διάστημα τριών μηνών και μετά. Αρχική αιτία γι’ αυτό είναι το γεγονός ότι υπάρχουν ακόμα ορμονικές αλλαγές που λαμβάνουν χώρα στο σώμα της, με αποτέλεσμα να είναι έτσι και αλλιώς πιο συναισθηματική. Ο συναισθηματισμός βέβαια είναι χαρακτηριστικό των νέων μαμάδων και εξαιτίας της κατάστασης που βιώνουν με τη μητρότητα. 

Πέρα από αυτό, ο θηλασμός ήταν μια ευκαιρία να έρθει κοντά η μητέρα με το παιδί. Ακόμα και αν κάποιες φορές ήταν για εκείνη κουραστικό ή επίπονο, ήταν μια μοναδική στιγμή που κανείς άλλος δε θα μπορούσε να τη μοιραστεί μαζί τους. Αυτή η στιγμή, μόλις σταματήσει να υφίσταται προκαλεί μεγάλο κενό στη μητέρα. Της λείπει και σκέφτεται πώς δε θα το ξαναζήσει μέχρι να ξαναγίνει, αν θέλει ή αν τύχει, μητέρα. Το δέσιμο μεταξύ του παιδιού που θηλάζει και της μητέρας είναι τόσο μεγάλο, που δε μπορεί να μη γίνεται αισθητό όταν παύει να υπάρχει στη ζωή της. 

Τέλος, η συγκίνηση για το γεγονός ότι το παιδί μεγαλώνει και μεταβαίνει από το στάδιο του θηλασμού στο μπιμπερό είναι σίγουρα μεγάλη. Τα δάκρυα χαράς για ένα παιδί που είναι ικανό να τρέφεται διαφορετικά και να τρώει στέρεες τροφές είναι μέσα στο πρόγραμμα μιας νέας μητέρας!

Φωτογραφία: Shutterstock