Μια σημαντική διευκρίνιση είναι αν η μικρή σας  είχε σταματήσει χρησιμοποιεί πάνες και ξαναξεκίνησε να «βρέχεται» ή αν ουδέποτε είχε αποκτήσει έλεγχο της κύστης της, καθώς οι αιτίες σε κάθε περίπτωση διαφέρουν. Μια γενική εξέταση ούρων, ενδεχομένως μια καλλιέργεια ούρων, αλλά και μια εξέταση σακχάρου αίματος είναι ο πρώτος αδρός εργαστηριακός έλεγχος που θα αποκλείσει κάποια από τα συχνότερα (πχ. ουρολοίμωξη) ή σοβαρότερα (πχ. διαβήτης) παθολογικά αίτια. Η κληρονομικότητα παίζει σημαντικό ρόλο στην ηλικία που το παιδί σταματά να «βρέχεται» (αν και σε αυτή την περίπτωση δεν έχουμε συχνουρία). Αν αποκλειστούν παθολογικά αίτια (όπως αυτά που προαναφέραμε ή σπανιότερα, νευρολογικής φύσης), πρέπει να εξεταστεί αν κάποιο γεγονός έχει προκαλέσει στρες στο παιδί, πχ. μια μετακόμιση ή ο ερχομός ενός νέου μωρού στην οικογένεια. Τέλος, δεν αποκλείεται να πίνει απλώς μεγάλες ποσότητες νερού, χωρίς να υποκρύπτεται κάποιο πρόβλημα. Σε κάθε περίπτωση, απευθυνθείτε στον παιδίατρό σας κι αυτός θα σας καθοδηγήσει κατάλληλα.